در زمانهاى پيش بوده‌اند و از براى جهاد چهار شعبه است امر بمعروف و نهى از منكر و راستگوئى در همه جا و بغض فاسقان پس كسى كه امر بمعروف كند قوّت داده پشت مؤمن را ( 1 ) و كسى كه نهى از منكر كند به خاك ماليده بينى منافق را و كسى كه راست گويد در هر موطن و مقامى به عمل آورده است آنچه را بر او بوده از تكاليف و كسى كه دشمن دارد فاسقان را پس بتحقيق كه غضب كرده است از براى خداى عزّ و جل و كسى كه غضب كند براى خداوند خدا نيز بغضب او غضب كند و از براى عدل چهار شعبه است غوص فهم يعنى فرو بردن فهم را در چيزها تا آنكه اطّلاع يابد بر مطالب و ديگر زهره علم يعنى به جهت و شكوفه و نضارت علم است و ديگر معرفت شرايع حكمت و چهارم ورود بر بستان حلم است پس كسى فهم خود را فرو برد تفسير كند جميع چيزهاى مشكله را از علم و كسى كه بچرد در نضارت و شكوفه‌هاى حلم بشناسد شرايع حكمت را و كسى كه عارف شود بشرايع حكمت وارد شود بر بستان حلم و كسى كه وارد شود بروضه حلم ديگر در امر خود افراط نكند و با مردم معاشرت كند در حالى كه ايشان از او در راحت باشند مترجم گويد چون بيان اين حديث شريف از وضع كتاب خارج بود لا جرم بترجمه لفظ آن اكتفا شد طالبين بيانات آن رجوع كنند بمجلّد ايمان و كفر بحار الانوار ( 2 ) و نيز فرمود مردم بر چهار قسمند يكى آن مردى است كه ميداند و ميداند كه ميداند پس او عالم و دانا است از او چيز بپرسيد و ديگر آن مردى است كه ميداند و نميداند كه ميداند پس او در خواب غفلت است بيدارش نمائيد و ديگر مردى است كه نميداند و ميداند